මිතුරෝ

අරුණෝදෙ උදාරැස් මහ පොළව සිඹින විට
සදවතිය සමග රෑ කුමුදු මල් පිපෙන විට
පැය ගණන් ගතවෙලා දින ගණන් ගෙවෙනකොට
ඔය මිතුරු සිත දැනේ මහමෙරක් විලසටම..

පාලු වූ සිත් කොණේ කාංසිය පිරෙනකොට
ලොවම නෑ මගෙ ළගින් කියා මට දැනෙනකොට
සැණින් විත් මගෙ ළගට මකා සිත රැදුණු දුක
සැනසුවා මගේ සිත ලබැදි මිතුරන් ලෙසට..

සිත පිරී ඉතිරෙනා සතුට හද රැදෙනකොට
විටෙක උණු කදුලු බිදු කොපුල් තල සිඹිනකොට
නොවෙනස්ව මා ළගින් එක විලස රැදුණාට
නුඹට මා ණය ගැතියි මේ සසර පුරාවට..