හෙට අලුත් අවුරුදු

            හෙට සිංහල අලුත් අවුරුද්ද..හැමෝම ඒකට ලෑස්ති වෙනව..කැවිලි හදනව..අච්චාරු දානව..ගෙවල් අස් කරනව හරියට වැඩ..මං විතරක් ඔහේ බලාගෙන ඉන්නව..හැමෝම අහනව අවුරුදු  කොහොමද කියල..ඒත් ඔයයි,තාත්තයි නැතුව මට මොන අවුරුදුද?
                          ඉස්සර මල්ලිල දෙන්නටයි මටයි කිරිබත් කවන්න තාත්තා කොහේ හිටියත් ගෙදර එනව.දැන් එයත් පොලව යට සදාකාලික නින්දකට වැටිල අවුරුදු තුනක්..නැකතට අම්මා කිරිබත් කවන්න කතා කරද්දි මං හැමදාම කාමරේට ගුලි ගැහිල ඔහේ ඉන්නව.තරහකට නෙවෙයි..පපුව කඩාගෙන එන  දුක කදුලු වෙලා ගලද්දි ඒ දුක එයාලට පෙන්නල එයාලවත් අඩවන්න බැරිකමට..
                      දවසක් එයි..මං මේ දුකට හුරුවෙලා කදුලු වේලිලා යන..ඒ දවස එනකං මම බලන් ඉන්නව කදුලු නැති ඇස්වලින් අම්මා ලගට ගිහින් නැකතට කිරිබත් කටක් කන්න....